Gordiaanse applicatieknoop
Auteur: Hans Goedvolk
Publicatiedatum: 27-10-2003
In mijn column van mei 2002 schreef ik dat Gartner 2002 had uitgeroepen tot ‘gap year’. Als columnist heb ik ook een gap year gekend. Resultaat is een ‘tidy-up’ van mijn visies op ICT en de rol van ICT in de bedrijven. Als eerste mijn visie op de huidige applicaties.
In de jaren ‘70 was alles nog simpel in applicatieland. Cobol, Assembler en RPG waren de middelen waarmee we toen applicaties bouwden. In de jaren ‘80 maakten databases, on-line toepassingen en vierde generatietalen de zaak gecompliceerder. Maar de laatste 10 jaar is het echt complex geworden. Wie nu een applicatie wil ontwikkelen kan kiezen uit een scala van object-oriented talen met tal van ontwikkeltools of kiezen uit pakketten voor ERP, CRM en HRM. Voor wie echt bij de tijd wil zijn is er Microsoft .NET.
De razendsnelle groei van de ICT is de oorzaak van deze ontwikkeling. Jarenlang was er geld genoeg. Leveranciers konden voortdurend nieuwe talen, tools en pakketten aanbieden. Steeds nieuwe en grotere generaties ICT’ers namen die producten gretig af. Net als tieners die niet gelukkig zijn als ze niet het laatste model mobieltje hebben, wilden ook jonge ICT’ers werken met de laatste snufjes op het gebied van applicatieontwikkeling. Cobol programmeurs zijn ouwe sukkels die niet met hun tijd meegaan.
Inmiddels laten de nadelen van deze ontwikkeling zich voelen. Bij veel bedrijven is het applicatielandschap een wirwar van technologieën. De grote variëteit laat de kosten voor onderhoud steeds verder toenemen. Willen bedrijven deze Gordiaanse applicatieknoop ontwarren dan blijkt het aanbod aan oplossingen de volgende Gordiaanse knoop te zijn.
Hoe te kiezen uit adviezen als:
- Vervang alles door pakketten van één leverancier.
- Gebruik object oriëntatie en een rapid development aanpak.
- Gebruik een EAI pakket voor de integratie van bestaande en nieuwe applicaties.
- Richt een shared data center in.
- Source alles uit, dan lost die partij het probleem op. Eén ding is zeker, wat je ook kiest het vergt grote investeringen en kost veel tijd.
Inmiddels begint de wal het schip te keren. De slechtere economie maakt dat bedrijven niet meer willen en kunnen investeren in dure oplossingen. Investeringen in de orde van 5 á 10 miljoen euro zijn te veel. Met de huidige budgetteringshorizon van 1 kalenderjaar willen bedrijven liever geen langlopende projecten starten.
IT-afdelingen van bedrijven en hun adviseurs moeten zo noodgedwongen een andere insteek kiezen. Ze moeten directies van bedrijven niet langer fraaie To-Be beelden schilderen met de nieuwste technologie. De As-Is situatie van de applicaties is het uitgangspunt. Vervang alleen wat moeilijk is te onderhouden of onvoldoende functioneert. Zorg voor een stabiele kern van applicaties en een stabiele kern van mensen om ze te onderhouden. Bouw alleen die uitbreidingen waar de business behoefte aan heeft. Voor de ondersteuning van deze beslissingen is het definiëren van een applicatiearchitectuur een absolute must. En juist die kennis is bij de ontwikkelaars na een hoogtepunt in de jaren ‘80 op zijn retour.
De ICT-infrastructuur laat zien dat het kan. Het terugdringen van het aantal verschillende technische platforms is daar al langer gemeengoed. In de infrastructuur vormen de goede oude mainframes (of systemen met vergelijkbare architectuur) in toenemende mate de stabiele kern. Architectuur is daarbij het middel voor het sturen van de veranderingen.
De economie heeft uiteindelijk het laatste woord. In de beperking moeten we ons de meester tonen die de Gordiaanse applicatieknoop weet door te hakken.
*** De columns op deze website worden op persoonlijke titel geschreven.***