Risico’s nemen en op tijd loslaten
Auteur: Ton de Baaij
Publicatiedatum: 31-07-2006
Daan Rijsenbrij zegt, dat een bedrijf zich alleen moet richten op zijn core-business en alle andere taken moet outsourcen, als het succesvol wilt zijn in de toekomst. Dat is de beweging naar morgen. Ik geloof daarin, dus moet ik ook vertrouwen op mijn eigen core-business en het risico nemen.
Ik krijg het als coach, counselor en therapeut, zeg maar mensprocesbegeleider, steeds drukker. Steeds meer mensen weten de weg naar mij te vinden. Ook vanuit mijn eigen bedrijf De Baaij Authentikos wordt het steeds drukker. Op zich is dat goed voor mijn core-business, maar ik vraag me tegelijk af: wat is er aan de hand? Krijgt de werkende mens het steeds moeilijker? De thematiek in de vraagstukken van mijn cliënten heeft vaak te maken met gebrek aan welzijn. Soms uit zich dat door uitputtingsverschijnselen of conflicten tussen manager en medewerker en soms door een groeiende behoefte meer zichzelf te willen zijn. Het woord dat in me opkomt als centraal thema is ‘benauwenis’. De ruimte om te bewegen krimpt en de druk wordt groter. Het lijkt op een geboorteproces. Nog voordat je de wereld voor het eerst kon ervaren, heb je hetzelfde meegemaakt. Daarnaast speelt zeker een rol dat mensen ook een bepaalde zekerheid nastreven. Dat op zich is al beperkend en belemmerend om jezelf te zijn en te groeien.
Een mens dat geen antwoord weet op een bepaalde situatie, heeft daar last van. Als dat lang duurt of erg pijnlijk is, komt hij in problemen. Aan de andere kant kun je daar ook anders naar kijken. Als ik ergens last van heb, dan is er een verandering op komst. Wat gisteren nog goed was en vandaag niet meer kan alleen maar worden veroorzaakt door een innerlijke verandering, een bevruchting. Een ontwikkeling kondigt zich aan. De vernieuwing is nog onbekend, maar wel gaande. Ik ben al jaren rationeel bezig en ik wil mijn intuïtie weer terug, zegt iemand tegen mij. Dus wat eerst nog goed genoeg was, is dat ineens niet meer. Er is een onstuitbare ontwikkeling op gang gebracht, die het gehele werk- en leefveld beïnvloed door het belang dat het heeft.
Juist doordat wat gaande is, onbekend is, raakt het ons welzijn. Wij hebben namelijk ook een sterke behoefte aan zekerheid en controle. Organisch groeien is lastig, omdat we dat liever sturen. “Ik volg die cursus, dan zal ik het wel kunnen” geeft een bepaalde zekerheid, bestuurbaarheid. Toch speelt het leven zich vooral af in de spontane momenten van contact. Als ik alleen met mijn harnas aan in gesprek ga, zal er weinig met me gebeuren. Je kunt dan spreken van een kwalitatief zwak contact. Dat percipieer ik als zwak leven of beter gezegd, weinig leven. Als ik open in gesprek ga en het risico neem, geraakt te worden, is er veel meer leven mogelijk. Voor mij en voor de ander. Belangrijk is, dat er voldoende veiligheid is in het contact. Bij onveiligheid, die subjectief is, beschermen we onszelf terecht.
Dus aan de ene kant is er het ongemak van groeistuipen en onbekendheid tegenover de sterke behoefte aan zekerheid die de kwaliteit van ons welzijnsgevoel beïnvloeden. Het leven speelt zich altijd af in de spanning van paradoxen. Dat is het leven.
In deze tijden hebben mensen te maken met snelle veranderingen, die steeds sneller moeten, omdat bedrijven anders bang zijn de boot te missen. Veranderingen om ons heen vragen ook steeds weer op een nieuw antwoord. Ik weet nog goed, dat mijn zwager zei, dat hij het oneerlijk vond dat kinderen die thuis internet hebben, sneller weten hoe ze hun examens hebben gemaakt dan kinderen zonder internet. Dat frustreerde hem. Hij had geen internet destijds. Op die verandering had hij nog geen antwoord gevonden. Een werkende vrouw die voor het eerst moeder wordt, moet ook samen met haar partner op zoek naar een antwoord op de nieuwe situatie van werken en ouder zijn. Als je daar niet bij stilstaat, gaat het om een bepaald moment fout. Je ziet dan vaak dat moeders vanuit hun vrouwzijn denken overal aan te moeten voldoen: een goede werknemer en een goede moeder. En op een bepaald moment voelen ze dat ze in beide rollen falen. Dat is zeer frustrerend. Bedrijven willen hun klanten steeds beter en goedkoper bedienen. Dat vraagt om creativiteit en lenigheid van de organisatie en natuurlijk van de werknemers. Dat is uitdagend. En biedt kansen op ontwikkelingsmogelijkheden van ieder individu, wat ook een oerbehoefte is van de mens. Zoals gezegd brengt dat ook onzekerheid met zich mee. Daarom is het ook belangrijk voor een ieder om stil te staan bij zichzelf. Hoeveel zekerheid heb ik nodig? Hoe lenig ben ik? In welke situatie en omgeving aard ik het beste om te groeien? Want als je niet stilstaat, kun je iets willen vasthouden, dat niet meer gezond is voor je. Dan wordt het echt benauwd. Het moeilijkste is om eerlijk te zijn met jezelf.
Als afsluiting wil ik nog wel iets van mezelf delen met betrekking tot dit onderwerp.
Ik heb eind vorig jaar besloten om dit jaar een dag minder bij Capgemini te werken
als investering voor mijn eigen bedrijf. Dat was voor mij een grote stap. Risico
nemen zonder te weten of die dag zich wel terugbetaalt. Aan de andere kant is
de core-business van Capgemini niet de mijne en visa versa, hoewel we wel toegevoegde
waarde voor elkaar hebben. Daan Rijsenbrij zegt, dat een bedrijf zich alleen moet
richten op zijn core-business en alle andere taken moet outsourcen, als het succesvol
wilt zijn in de toekomst. Dat is de beweging naar morgen. Ik geloof daarin, dus
moet ik ook vertrouwen op mijn eigen core-business en het risico nemen. Het eerste
half jaar heb ik geprobeerd mijn dienstenaanbod bekend te maken in mijn woonplaats
Nijmegen en omgeving om zodoende een netwerk te creëren. Het commerciële werk
is niet mijn talent, dus dat was erg moeilijk. Een beetje benauwd kreeg ik het
ervan. Ik heb dat losgelaten in mei. Ik zie wel verder na de vakantie hoe ik het
ga aanpakken, dacht ik. Een maand later vraagt een oud-collega mij om tot het
einde van het jaar een dag per week als counselor te werken voor de firma waar
zij nu HRM-directeur is. Was het geluk? Nee, het is het gevolg van risico nemen
en los te laten wat niet werkt of bij je past. Trouw blijven aan jezelf en vertrouwen
op jezelf is de sleutel. Ik wens jou dat ook toe in het vinden van jouw antwoord
op alle veranderingen in jouw omgeving.
Reacties zijn welkom op ton.de.baaij@capgemini.nl.
***Column in de reeks ‘Collaborate Belongs Everywhere’. Verdiepingsslagen over samenwerking die ieder mens overal nodig heeft, ook in het werk.***